Dlaczego o dyslalii trzeba dziś mówić inaczej? O trzech ujęciach dyslalii w polskiej logopedii

Abstract

Autorka przedstawia analizę zmian postępowania w przypadku osób z zaburzeniami realizacji fonemów, które zaszły/zachodzą w polskiej logopedii. Przedstawia kontekst, w jakim rozwija się polska logopedia, co ma związek z możliwościami (a także z zagrożeniami), łączącymi się z niekontrolowanym rynkiem różnorodnych szkoleń, webinariów, przestrzenią wymiany opinii rozmaitych specjalistów, formułujących swoje opinie w internecie i nie tylko (np. facebook, strony internetowe udzielające porad na temat zaburzeń mowy, w tym wad wymowy). W kolejnej części opracowania autorka przedstawia trzy ujęcia zaburzeń realizacji fonemów, a mianowicie: ujęcie tradycyjne, ujęcie nowe i – co jest dopełniającą perspektywą analizy – ujęcie tradycyjne pudrowane. Pracę kończą wnioski i postulaty dotyczące rozwoju logopedii w jej wymiarze naukowym i związanym z kształceniem.